شاعرانه/ بیستون، تلخترین منظرهی شیرین است

اوّلین مرحلهی فلسفهی من این است:
که بگویید زمین از همه دلچرکین است

بعد افتادن آن کوهکن بیسر و پا
بیستون، تلخترین منظرهی شیرین است

آی عارف که به دنبال حقیقت هستی
بیخودی نعره نکش، گوش خدا سنگین است

ما که منظور نداریم، خدا میداند
سطح فکر دل لامذهبمان پایین است

آسمان هرچه دلت خواست کواکب دارد
شهریار! اختر سعد تو فقط پروین است؟

بیگمان از نظر مردم عاقلپیشه
بهترین هدیهی عاشق به دلش نفرین است

من فقط دزد سر گردنههای غزلم
چه کنم یاغیام و شغل شریفام این است

علیاکبر یاغی تبار